Gazze...

İsrail Gazze sınırının delinmesinin teröristleri cesaretlendirmesinden endişe ediyor. İsrail'in endişelerini paylaşıyoruz. İşte Gazze-Mısır sınırından birkaç tehlikeli görüntü.




Görgü sıfır...






Şiddet kültürüyle büyüyen Filistinli çocuklar






Molotof kokteyli için benzin sırası






Farzedin burası bir hendek


Daha fazla fotoğraf için Haitham Gabr, Nora Yunus ve Per Björklund'a teşekkürler.

Gazze, TEB, Sosyete!

Hmmm peki. Önce Haberler.

Zigzag yapacağım.

Öncelikle bir saygı duruşu: Gazzeliler İsrail ambargosunu Mısır sınırındaki duvarı patlatarak yardılar. SÜPPEEER BEEA:) Olaylar bu aşamadan sonra ne yöne dönerse dönsün hanımlar beyler, tarihi bir ana tanıklık ediyoruz bundan emin olun. Berlin Duvarı'nın yıkılması kadar tarihi bir an. Son dört gün içinde sınırdan 750.000 Filistinli'nin geçtiği tahmin ediliyor. Bu Rafah şehrinin yarısı demek! Sınırı geçip ne mi yaptılar? Alışveriş yaptılar. Biraz şundan biraz bundan aldılar. Ekmek, süt, buğday, benzin, pil, oto yedek parçası, sargı bezi, şırınga, biraz da coca-cola. Bu bir.



TEB Bank'ın sahibi Nuri Çolakoğlu intihar etti. Bu da iki. Öldürüldüğünü söyleyenler de var. Bu iyi senaryo. Çünkü Murphy yasaları uyarınca dolar milyarderleri, özellikle de banka sahibi olanlar intihar ettikleri zaman, bunu henüz açıklamadıkları iflasları dolayısıyla yaptıkları sonradan ortaya çıkar. Eğer durum buysa global kriz bizi herkesin tahmininden erken vurdu demektir. İşin rengi yakında ortaya çıkar. Ölüm kötü şey, kapitalistler için de. Hey bunu benden bir daha duymazsınız!



Fransız Bankası Societe-Generale'da patlak veren skandal etrafa berbat kokular yayıyor. Bu üç. Bankanın basına verdiği hikaye şu: "eee şey orta büyüklükte bir elemanımız vardı. Kendisine verilen yetkileri çok aşan şekilde borsada bizim paramızla oynadı ve bunu çok da iyi gizledi. Günün sonunda bir de baktık ki herif 7.2 milyar dolarımızı çarçur etmiş."



Bu haberde biraz duralım.

Gizledi?

Ne demek gizledi?

Nasıl gizledi?

Bu büyüklükteki paraların dolaşımdan ve dolayısıyla değer üretim döngüsünden çekilip, bunun da çok iyi gizlenebildiği bir ekonomik sistemde yaşıyoruz. Zenginlikler bir anda yaratılıyor, ve bir anda yok oluyor. Ve sanırım bizden bunu çok normal karşılamamızı bekliyorlar.

Sihir gibi değil mi?

Para şimdi elimde var.

Para şimdi elimde yok.

Ta taaaaa! Taz sihirbazlığı sever.

Götüm!

Tembel Gezegen haber iyi akşamlar diler.

Gece...

Sadece günün bu saatinde de ayakta olmam karşısında saygıyla karışık bir hayret uyandırmak için yazıyorum. Yoksa birşey yaptığım yok, yarın sabaha yetiştirmem gereken bir dosya var fakat ben konsantrasyonumu sayıca fazla dakika önce kaybettim. En iyisi eve gidip yarın sabah erkenden gelmek. M. sorumluluklar tepeme bindiği zaman yapılacak en aptalca şeyi yapma eğiliminde olduğumu söyler. Beni arada sırada doğru tahlil etmesi hoşuma gidiyor. Çoğu zaman beni anlamadığını düşündüğüm zamanlarda bile zayıflıklarımla nazikçe yüzleşmemi sağlıyor. Bunca yıldan sonra beni tam olarak tanıdığını sanmıyorum. Bir insanı tam olarak tanımak gibi bir şey mümkün müdür bundan da emin değilim. Fakat M. ne zaman yara alacağımı ve ne zaman ona ihtiyacım olacağını biliyor. Ve bu kadarı bana yetiyor. Çünkü biliyorum ki aynı şey onun için de geçerli.

Gerçek şu ki çok farklı iki insanız ve M. her zaman "Nasıl bir arada olduğumuzu anlamıyorum" diyor. Bu bizi güldürüyor. Onun taklidini yapıyorum. "Nasıl bir arada olduğumuzu anlamıyorum" diyorum, onun gibi. Yine gülüyor. Tekrar yapmamı istiyor. Ben ise istemiyorum. Çünkü hiçbir taklidi ikinci kez yapamıyorum. Bozulsun istemiyorum. O ısrar ediyor. Onu kıramıyorum, bok gibi bir taklit yapıyorum bu sefer. İlki gibi değil. Ama yine de gülümsüyor. Bu kadarı ona yetiyor.

Yapılacak en aptalca şeyi yaparak eve gidiyorum şimdi.

Resesyon, Artikülasyon, Süspansiyon Beybi

Peki ya bunlar?


Resesyon mu? O da ne? Üç gün öncesine kadar ne olduğunu biliyor muydunuz? Ya da NTV'de her hafta koltuklarına gömülerek ekonomi şöyle iyi böyle süper diyen prof/uzman/ermiş amcalar bir yıl önce böyle bir şey olabileceğini söylüyorlar mıydı?

Lenin's Tomb'un geçen ay yazdığı bir yazıyı elimden geldiğince çevirmeye çalıştım. Kral abimizdir. Öperim:

Bir süredir kredi krizi adı altında garip bir hastalık dolanıyor etrafta. Sisteme dışarıdan gelen bir tehdit, ne boktan kaynaklandığını ise tanrı bilir. Hiçbir yapısal kökü olmadığına, mevzu bahis edilecek hiçbir geçmişi olmadığına, hiçbir öncülü olmadığına, altında yatan küresel sistemin biyolojisi hakkında, nasıl hayatta kaldığı ve nasıl öldüğü hakkında bize anlatacak hiçbir şeyi olmadığına emin olabilirsiniz. Tersine tamamiyle rastlantısal görünüyor, ele avuca sığmaz bir şiddetle bir burada vuruyor, sonra birden dünyanın öbür ucunda tekrar ortaya çıkıyor, dalga dalga güneye yayılıyor, ve sonra kuzeye. Virüs bilimcilerin kendi teorileri var, fakat kimse dinlemiyor. Hastalığın iflah olmaz taşıyıcıları izole edilmiş ve güvenli ilan edilmiş durumda, fakat sadece bir sonraki tatsızlık anına kadar. Vahşi kurban ayıklamalar başlatıldı –ki işçi ve memurların hastalığın kaynağı olmalarından şüphe ediliyor- fakat beyhude. ... Yakında, sevgili erkekler ve kızlar, bayanlar ve de baylar, yaşanan korkunun kaynağı hakkında Pentagon’un kendine has bir teori geliştirmesini bekleyebiliriz. Ve sonra, biyolojik savaş birlikleri Tahran’a veya Şam’a, ya da artık şer güçleri bu illetle su kaynaklarımızı her nerede zehirliyorlarsa işte oraya sevk edilir. … Bu küresel bir çöküş, El Kaide’nin yerel bir bayiinden gelen bir armağan. Bakın görün, dünyanın sonuna ilişkin şaşmaz bir kararlılıkla, kutsal bir vahiy kıvılcımıyla, Beyaz Saray sözcüsü olan bitenden terörizmi sorumlu tutacak. Daha azı olmazdı.

okuldan atılışım v2

Hundertwasser. Sanatla aramın hiç olmadığını düşündünüz değil mi? hoho ho...

Sevgili Dağlar Boğaziçi Üniversitesi Felsefe Bölümü'nden düşük notlarım yüzünden atıldığımı ilettiğim "game over oldum" yazıma aşağıdaki yorumu yazmış:

"Çalışkan öğrencinin hakkı benim sınıfı geçmem durumunda nasıl yeniyor anlamadım, ama hepimizin birer rakip olarak görülmesiyle alakası olabilir diye düşünüyorum." cumleni saskinlikla okudum. Harbi boyle bir seyi nasil dusunursun aklim almiyo.. ama burdan tartismayalim.. ben Istanbul'a gelince arayim da bi bulusalim ya..orda konusuruz :)

Dağlarcım her ne kadar tartışmayı buradan götürmek istemediğini belirtmiş olsan da, senin yorumunu bahane edip zaten yazmayı düşündüğüm bir şeyi eklememden rahatsız olmazsın umarım. Derslerine çalışan arkadaşlara elbette bok atmıyorum burada, performans farkı kuşkusuz vardır ve insan emeği ödüllendirilmeyi hak eder. Amenna. Fakat her ne sebep altında olursa olsun eğitim politikası anlamında orantısız sonuçlar var ortada. Bir öğrencinin okuldan atılmasına sebebiyet verecek olan şeyler nelerdir? Bir başka öğrenciye cinsel taciz? Bilimsel aşırma? Sebepsiz şiddet? Yoksa düşük sınav notları mı? Benzer gerekçeler mi sence bunlar?

Düşük notları yüzünden yarım dönem sonunda öğrencinin ilişiğini kesme eyleminin öğrenme pratiğine ne gibi bir katkısı olacağını anlamakta zorlanıyorum. Bu yüzden oldukça adaletsiz olduğunu ve tabanındaki daha büyük bir adaletsizliğin bir yansıması olduğunu düşünüyorum. Durum böyleyken "çalışkan öğrencinin hakkını yememek" gerekçesiyle bana bir ayrıcalık gösterilmemesinin de aslında adil değil, adaletsizlikle yüzleşmekten kaçınmacı bir davranış olduğunu savunmak zorundayım.

Sadece durumun felsefi muadilini göstermek açısından uç bir örnek vereceğim. Nazilerin gaz odalarında tüm Yahudi tutsaklar eşit koşullar altında ölüme gönderilirler. Tutsaklar her gün ölesiye yorucu ağır metal işlerinde çalıştırılırlar ve performansı düşük olanlar derhal gaz odasına gönderilir. Gerçekten de Naziler bu konuda adil davranmakta ve performans değerlendirmesine göre insanların hayat haklarına karar vermektedirler. Fakat Naziler tutsakların performanslarıyla hayatta kalma hakları arasında nasıl bir neden-sonuç ilişkisi kurdukları hususunda tutsakları ikna etmeye ihtiyaç duymazlar. Ellerindeki silahlar gerekli ikna gücünü temsil eder. Bir an için gardiyanlar arasında çok iyi niyetli bir Nazi subayının var olduğunu düşünelim. Kuşkusuz o zaman da bu iyiniyetli subaylardan vardı ve kuşkusuz o zaman da bu iyiniyet osuruk kadar önem taşıyordu. İyiniyetli subayımızın olan biten öldürmeden herhangi bir zevk almadığını ve içten içe bu vahşete karşı olduğunu düşünebiliriz. Fakat günün sonunda iyiniyetli subayı, hayatının bağışlanması için kendisine yalvaran bir tutsağa şunu söylerken duyabiliriz:

"Eğer şimdi seni kurtarırsam, performansı iyi olup da gaz odasına gönderilmemiş tutsaklara karşı haksızlık etmiş olurum. Bu adil olmaz."

Adaletsizliğin eşit dağıtımının adalet olarak algılanması sorunu dediğim şey işte bu.

Eğitim sistemine geri dönecek olursak, harbi ablamız İngiliz blogcu Infinite Thought 02 Ocak tarihli yazısında günümüz öğretim sisteminin açık fikirli öğretmenleri bile ayartıcı birçok önyargıyı beslediğini belirtiyor:

[Öğretmenleri ayartıcı] bir diğer cazibeli önyargı ise öğrencilerde varolduğu varsayılan ‘öğrenmeye karşı isteksizliği' teşhir etmeye duyulan aşırı ve yukarıdan bakan eğilimdir. Buna ‘tembel’ cazibesi diyebiliriz – tabi ki öğrencilerin tek düşündüğü ot içip Playstation oynamak! Bu tür bir eğitim modeli iki entelektüel sınıf olduğunu varsayar: (sürekli) öğrenmek isteyenler (öğretmenin kendisi), ve istemeyenler (çoğu öğrenci, ve genelinde hemen hemen herkes).

Yuh! "Dünya Bankası: Öğretmen maaşını düşürün"

Dünya Bankası Türkiye Direktörü Zachau, cari açıktaki riske dikkat çekerek, yüksek faiz dışı fazlanın sürmesi gerektiğini söyledi. Kıdem tazminatlarının azaltılmasını isteyen Zachau, öğretmen maaşlarının OECD standartlarına göre yüksek kaldığını belirtti. haberin devamı...

Şu sıralar pek politik şeyler yazmak istemiyorum. Sanırım çoktan yeterince odun bir görüntü çizdim :) Fakat yukarıdaki gibi haberleri görünce kendime engel olamıyorum özür dilerim.

"Öğretmen maaşını düşürün." Çocukken gözümü korkutmuş binimum gaddar öğretmeni düşününce suratımda pis bir sırıtış oluşuyor. Ama hayır. Dayanışma göstermek lazım, kendimi toparlıyorum :)

Yuh ya adama bak diyesim geliyor. Dünya Bankası normalde daha dolaylı olarak getirir koyar reçeteyi. Fakat bu sefer her zamankinden patavatsızlar. Bütçe açığı var. Ne yapmalı? Hem kıdem tazminatını, hem de öğretmen maaşlarını kesmeli. Kendi bütçesini denkleştiremeyen vatandaş Hrant efendi ülke bütçesindeki açığı cebinden ödemeli.

Kıdem tazminatı, çoğu zaman SSK'lı çalışanların emeklilik ikramiyesi olarak bilinse de, emekliliğinden önce işten çıkarılan çalışanlara da işveren tarafından ödenmek zorunda olan bir meblağ. Kişinin aylık maaşının çalıştığı yıl ile çarpılmasıyla bulunuyor. Fakat bugünkü uygulamada bile pekçok sınırlamayla veriliyor. Örneğin bir yıllık çalışma süresini doldurmayan çalışanlara verilmiyor. Ayrıca her halükarda kıdem tazminatı hesabında aylık maaşınız 2.080. YTL'lik (2008 rakamı) tavanın üstüne çıkamıyor. Yeni düzenlemeyle bu sınırlamaların ne kadar artırılacağını Allah bilir.

Öğretmen maaşları konusunda ise durum farklı değil. Eğitim-Sen'in son yaptığı araştırma öğretmenlerin %74'ünün banka kredisi veya taksit borcu içinde olduğunu, %67'sinin ise henüz bir mülk sahibi olmadığını açığa çıkarmıştı.

Tamam düşündüm, Şefika Koçak dışında kimsenin maaşını düşürmesinler. Gerizekalı kadın cehenneme çevirmişti ilkokul hayatımı....

eeeh tamam tamam onunkini de düşürmesinler.

game over oldum

Ve sonunda tembelliğim meyvelerini vermeye başladı. Bu sefer büyük yumruk yedim. Yarım dönem devam etme ayrıcalığına ermiş olduğum Boğaziçi Üniversitesi felsefe yüksek lisans programından notlarımın düşüklüğü nedeniyle atılıyorum. İyi felsefe yapmak için yeterince çalışkan bulunmadım. Üniversite kuralları gereği, tek bir ders notumun F olması ve dönem ortalamamın 2.5/4'ün altında olması nedeniyle ilişiğim kesiliyor, ve ikinci bir şans verilmiyor. Boğaziçi üniversitesi insan elemeye olan bu eğilimini, yüksek standartlara bağlılıkla açıklıyor. Yıldız öğrenci sistemi benim gibi dalgasında ama mutlu öğrenme tutkunlarını şutlamaktan çekinmiyor. Eğer ortamdaki en iyisi olmak gibi bir niyetim yoksa öğrenme isteğim kuşkuyla karşılanıyor.

Durum bu. Kendimi nasıl hissetmem gerektiğini bilmiyorum. Yanlış birşey yaptığıma inanmalı mıyım? Ya da eksik birşey yaptığıma? Diğer profesörlerden görece daha anlayışlı olan bir doçente bana bu konuda yardım edip edemeyeceğini sordum. Bana daha önceden bir şans verdiğini, fakat bunu yerine getirmediğimi (Geç ödev teslim etmemden bahsediyor) şimdi de çalışkan öğrencilerinin hakkını yiyemeyeceğini, hakkım olan neyse o notu alacağımı söyledi. Çalışkan öğrencinin hakkı benim sınıfı geçmem durumunda nasıl yeniyor anlamadım, ama hepimizin birer rakip olarak görülmesiyle alakası olabilir diye düşünüyorum. Ya da eleme sistemindeki adaletsizliği farketmeyen iyiniyetli liberaller adaleti yüzeysel eşitlikte arıyor olabilir mi? Adaletsizliğin eşit dağıtımını adalet olarak algılıyor olabilirler mi?

İçimden bir ses bir işte çalışmadan tam mesaiyle felsefe yüksek lisansı yapmaya devam edebilecek maddi gücüm olsaydı bu sorunları yaşamayacaktım diyor.

Neyse... toparlıyorum.... İyi tamam öyle olsun! Tembel Ard'ın entellik kariyerini durdurabileceğinizi sanıyorsanız yanılıyorsunuz :) Bakarsınız bir gün Ard'ı felsefe bölümünden atan insanlar olarak tarihe geçersiniz! :)) ha ha ha...

"Cemil İpekçi türbanı kendisi taksın!"

Cemil İpekçi'nin AKP'den ihale almak için türbanı savunduğuna siz de inanıyor musunuz? Ben şahsen AKP'den ihale alan birçok kişi gördüm ama hiçbirinin türbanı dert eder açıklamalar yaptıklarını hatırlamıyorum. Ne yabancı ne de yerli sermayedarların bu konuda bir zorunluluk hissetmedikleri ortada.

İpekçi'nin kendisi, savunduğu şeylerin arkasında AKP'den birşeyler koparma ihtiyacı olamayacak kadar beyaz Türk. Ne maddi olarak ne de statü bakımından Tayyip'in desteğine ihtiyacı var. Hatta diyebiliriz ki Tayyip'in bile henüz kabul edilmediği bir sınıftan geliyor kendisi, ve kendi sınıfını karşısına alarak konuşuyor. Bunu takdir etmek lazım.

Ama egemenler bu hainliğin peşini bırakacak gibi değiller. Şimdiden Kemalist eküri çılgına dönmüş durumda. Zeynep Tunuslu'nun sözlerine bir bakın: "Türban takması için kadın olmayı beklemesine gerek yok. Bence Cemil türbanı hemen taksın!". Gericilik ve ataerkil baskıya karşı mücadele altında soslanan türban karşıtlığı, bir eşcinsel tarafından eleştirildiği zaman modernliği falan bir kenara bırakıp bel altından vurmaktan çekinmiyor.

"Madem ibne, madem karı gibi, o zaman türbanı kendisi taksın!" Ha ha ha.

Modernlerim benim, öpüyorum sizi!

Yorumlarla ilgili bir not

Bu sayfaya yazdığınız yorumların iltifatlardan oluşmasını beklemiyorum. -keza durumun böyle olmadığı ortada sanırım :)- Ama her saldırıyı da alttan alabilme şansım yok. Bunun birinci nedeni, her ne kadar şakayla karışık söylenmiş olsa da, yazılı ortamda ifade edildiği zaman bu konuşmaların olduklarından daha somurtkan ve daha saldırgan görünmeleri. Eleştiri, artık eleştiriyse, yumuşatılmadığı veya birtakım mimiklerle desteklenmediği sürece [ :), :D, :( vs vs] -biliyorum insan bazen kendini aptal hissediyor bu şekilleri eklerken ama durum böyle- sizin niyetinizi, ya da esprili kinayenizi, ya da bunları yazarken yüzünüzde oluşan tebessümü tahmin edebilme şansım yok. Karşımda kavga etmeye hazır birisini görüyorum, ben de Wolverine pençelerimi çıkarıyorum. Ve bu yüzyüze konuşmalarda olduğundan çok daha hızlı bir şekilde ikili atışmalara dönüşebiliyor. Bu benim için yorucu ve de zaman kaybı. Herkes için de öyledir sanırım.

Tembel Gezegen İngilizce yayında! I kiss you.

Yüksek reytingli blogcu Tembel Ard’dan müjde, Tembel Gezegen artık İngilizce olarak da yayında! Çok sevindiğinizi gözlerinizden görebiliyorum. Neden böyle bir ihtiyaç duyduğumu merak ediyorsanız, özentiliğime veriniz. Ancak halen ilgilenen varsa birkaç not düşeceğim:

1) İngilizce blogum “İstanbul Lazy” adını taşıyor. Bunun sebebi birinin “Lazy Planet” adresini çoktan almış olması. İstanbul vurgusunun dikkat çekmekten başka bir amacı yok.

2) Lazy Planet İngilizce okur-yazar internet müdavimlerine Türkiye’den haberler sunmak, ve dünya olaylarına karşı kürenin bu tarafından yerel bir bakış açısı sunmak için tasarlandı. Bu yazılara yer yer kişisel notlar da eklenebilir. Fakat hedef kitlesi sadece İngilizce konuşan ülke sakinleri değil, ayrıca sizin benim gibi orta birde “This is a pencil.” diye kafasına İngilizce sokulmuş binimum üçüncü dünya vatandaşları.

3) İngilizce ve Türkçe blogların içerik bakımından birebir aynı olmadığını farkedeceksiniz. Bunun sebebi her yazıyı oturup çevirecek vaktimin ve buna yetecek bir İngilizcemin olmaması.

4) Her iki blogun hitab edeceği kitle farklı olacağı için, bazı konuların İngilizce, bazı konularınsa Türkçe blogda ön planda olacağını göreceksiniz. Bu konuda samimiyetime güvenmenizi rica edeceğim. Kimseden bir şey saklamak veya olanı süslemek gibi bir derdim yok, sadece yerli ve yabancı okurların haberler bakımından öncelik sıralarının farklı olduğunu düşündüğüm durumlar olacak. Bu süreçte bloglar arasında çelişkili görünen veya tamamiyle diğer dile çevrilmesini gerekli bulduğunuz yazılar olursa lütfen belirtin. Ne yapabileceğime birlikte bakarız.

Budur budur yani.

Hadi ben gittim. Sınav döneminin depresyonu halen üzerimde. Sınavların olmadığı bir dünya için dua etsem çok solcu olduğum için suçlamazsınız beni di mi? Teşekkürler :)

Bu arada birisi bana html formatında nasıl yazılar arası boşluk bırakacağımı söyleyebilir mi? Benim bile gözümü yoruyor.

Hüseyin enişte beyaz sarayda!

Sabah gazetesinin haberine de bakın. Barack Obama aslında gizli müslümanmış ve de göbek adı aslında Hüseyin'miş. Haber Soli Özel imzalı. Soli hocaya saygılar diyorum. Fakat Sabah'ın attığı haber başlığı manşetten 30 puntoyla "GÖBEK ADI HÜSEYİN" olunca gülmekten kendimi alamadım. Eveeet en sonunda beyaz saraya da bir enişte gönderiyoruz. Bizi kayıracağı kesin! Hem en azından bize bir kıyağını göremezsek deriz ki:

"Sana Hüseyin adını veren babandan da mı utanmıyorsun!" Obama oracıkta mosmor olur gerçekten.

Güzel haber bununla da sınırlı değil! Biliyorsunuz milli duyguları tavan yapmış başka bir vatan evladı Muhtar Kent Haziran 2008 itibariyle Coca Cola'nın dünya patronu oluyor. Artık sözde Ermeni tezlerine karşı elimiz daha güçlü(!) Haddini bilmezin biri dünya sahnesinde bize dil uzatmaya kalkarsa söyleyeceklerimiz şimdiden belli:

"Sen Türkleri ne sanıyorsun! Kolanı keseriz lan senin godoş!"

Ya ben bazen gerçekten aptallaşıyorum özür dilerim. Bir türlü aklım almıyor, bu kapitalistler gerçekten bu adamların bizi zerre umursayacağına kendileri de inanıyorlar mı yoksa sadece bize mi yutturmaya çalışıyorlar!!

Enişteeeler öpüyorum sizi.

Kenya'da neler oluyor?

Aşağıdaki yazıyı Sosyalist İşçi'ye gönderdim. Bu kadar ciddi şeyler yazmaya alışık değilim sanırım :)



Halen devam eden ve bir türlü sona erdirilemeyen Sudan ve Ruanda soykırımlarının yanında Kenya’da da yeni bir soykırım tehlikesi baş gösterdi.

30 Aralık’ta yapılan başkanlık seçimlerine hile karışınca iktidardaki diktatör Mwai Kibaki hükümetine karşı halk sokağa döküldü. Çıkan çatışmalarda 300’ü aşkın kişi öldü ve 180.000’den fazla insan evlerini terk etmek zorunda kaldı. Kriz gittikçe büyüyor.

Krizin tarihçesi

Yaşanan politik krizin temelinde kuşkusuz daha eskiye dayanan bir hoşnutsuzluk var. Kibaki, selefi diktatör Daniel arap Moi’den devlet başkanlığı görevini yolsuzlukla mücadele vaadiyle devraldığından bu yana yolsuzluktan başka bir şey yapmadı. Moi’ye dokunmadığı gibi, Goldenberg altın şirketine devlet kasasından rayiçin %35 üzerinde ödemeler yaparak ülke tarihindeki en büyük yolsuzluğa imza atan bakanları kabinesinde tuttu. Goldenberg skandalının neden olduğu toplam bütçe açığının Kenya gayri safi milli hasılasının %10’una eşit olduğu tahmin ediliyor.

Devlet başkanının yetkilerinin artırılmasını öngören 2005 tarihli anayasa değişikliği tasarısı %58’lik halk oyuyla sandıktan dönünce, Kibaki hıncını tüm kabinesini dağıtarak çıkardı. Muhalefetin sokağa çıkması yasaklandı. Devletin baskısı ve karşılıklı hoşnutsuzluk bugüne kadar arttı.

Kabile kavgası mı?

Gelinen noktada medya yaşanan kargaşayı etnik temizliğe dönüşen bir kabile kavgası olarak göstermekte ısrarcı. CNN’e bakacak olursanız sorun seçimi kaybeden muhalefet liderinin mensubu olduğu kabilenin başkanın kabilesine savaş ilan etmesinden kaynaklanıyor. Çatışmanın iki tarafı da eşit olarak kafayı yemiş fanatikler olarak sunuluyor. Kapitalizm üçüncü dünyaya ırkçı gözlüklerle bakmaya devam ediyor, ve olaylar ne yöne saparsa sapsın hikaye bize ilkel siyah adam göndermesiyle birlikte veriliyor. Egemenlerin gülünç vahşet açıklaması: Ülkeler arası savaşlar modern ve kimi zaman gereklidir, ama kabileler arası savaşlar ilkeldir.

Kenyalılar kendilerini şu ya da bu kabilenin üyesi olarak görüyor olabilirler. Fakat bu yaşanan krizi zerre kadar açıklamaz. Sadece insanların uğradıkları haksızlıklara karşı kendilerini en yakın gördükleri örgütlenmeye sarıldıklarını açıklar. Şu anda Kenya’da olayların akışına müdahale edebilecek büyüklükte bir sosyalist parti yok. Bu yüzden Kenyalıların mücadelesinin ana akım önyargılardan etkilenmesi kaçınılmaz.

Ama emin olun Kenyalıların talepleri herhangi bir ülke halkının talepleriyle aşağı yukarı aynı. İşsizlikten muzdaripler, asgari ücret istiyorlar, kendilerine ait toprak istiyorlar, karınlarının doymasını, sağlık güvenceleri olmasını, bankaların ATM kartlarına uyguladığı fahiş faizlerin silinmesini, hükümetin işlediği yolsuzlukların faturasını kendi ceplerinden ödemek zorunda olmamayı istiyorlar. Eğer mücadeleyi sokakta kazanabilirse, Kenyalılar oluşan görece demokratik ortamda bu taleplerini tartışmaya bir adım daha yakın olacaklar. Aksi takdirde tüm talepleri hayatta kalmaya indirgenecek. Çünkü Kibaki ve ortakları çözümü şu an kapısını araladıkları kitlesel imhada arayacaklar.

Uluslararası sermaye devrede

Olayın vahametinin sadece Kibaki’den veya benzeri yerel diktatörlerden kaynaklanmadığını görmek gerekiyor.

IMF tüm despotlukları ve yolsuzlukları alt alta toplandığında bile Kibaki hükümetine mali destek sağlamaktan geri durmadı, ve Kenya hükümetinin ekonomik iyileşmedeki kararlılığını her dönemeçte övdü. Benzer övgüler Dünya Bankası’ndan da geldi. Şubat 2007’de Birleşmiş Milletler senelik Kamu Hizmetleri Ödülü’nü Kenya’ya verdi.

Kenya’daki yabancı yatırımları temsil eden çokuluslu şirketler ve örgütler krizin patlak vermesinden hemen sonra, tarafların derhal uzlaşmasını talep eden, ve her iki tarafın da eşit temsil edileceği bir ulusal birlik hükümeti kurulmasını öneren ortak açıklamalarını Dünya Bankası’nın internet sitesinde yayınladılar. Bu krizin işlerin akışına engel olmasından rahatsızlar, soykırım ya da değil her neyse dükkanın önünü kapatmamasını istiyorlar.

Kapitalizm ve Soykırım

Nasıl ki savaş kapitalizmin çocuğuysa, soykırım da öyledir ve küresel ekonomik sistemin günlük ihtiyaçlarından kaynaklanır.

Sömürgecilik sonrası dönemde ABD ve Avrupalı kapitalist güçler, çıkarlarını ve doğal kaynaklarını korumak için sömürgelerden çekilen birliklerinin yerine ülkelerin başına yerli halktan şişko diktatörler bırakma yoluna gittiler. Herhangi bir mafya ailesinde olacağı gibi büyük patronlar çıkarlarını koruduğu sürece altlarında çalışan küçük adamların gözü dönmüş cinayetlerine ses çıkarmıyorlar.

Küresel ısınma öldürüyor

Kapitalizmin yaşanan katliama tek etkisi diktatörlere destek vermesi değil. Yaşanan son kuraklıklardan sonra geçen yıl rekor düşüş yaşayan ekinler, Kenya halkını açlığın sınırına getirdi. BM genel sekreteri Ban Ki-moon’un Sudan’daki soykırımın kaynağı konusundaki görüşü sorulduğunda itiraf etmek zorunda kaldığı üzere küresel ısınma baş aktörlerden biri durumda. Kuruyan su havzaları için mücadele şimdiden vahşi bir hal almaya başladı.

Atmosferi ısıtan sera gazlarının salınımına karşı Bush’un Kyoto Anlaşması’nı imzalamadaki isteksizliğinin bedelini dünyanın en yoksulları bu sefer ve giderek artan bir şekilde kanlarıyla ödüyor.

kötü durumdayım...

Sınav dönemi. Çalışırken okumaya çalışan her zavallı gibi yorgunluktan bitap düşmüş durumdayım. Sınavların stresi beni terörize etmiş bulunuyor. Üniversite kuralları gereği tek bir dersten bile F alırsam programdan atılıyorum.

şimdi size nacizane çelişkimi anlatıyorum.

Patronların büyük kuralı: "Üniversite sadece mesleğe hazırlık içindir. İş bulana kadar üniversite oku. Kaliteli eleman istiyoruz dostum! İşe girdikten sonra entel merakların umrumuzda değil."

Rektörün büyük kuralı: "Bir işte çalışmadan okuyabilecek paran olmaması umrumuzda değil! Tam mesaini okula vermelisin. Kimseye ayrımcılık yapamayız!"

Tanrım, aynı sınıfta hem çalışan hem de bebeğini büyüten bir kızcağız var! Ona da aynı şeyi söylüyorlar mı acaba?

İtiraf ediyorum büyük yumruk yedim ama henüz hesabım bitmedi a dostlar. Şimdi birisi bana bir kola versin :) Diet lütfen.

Dağlar'ın önceki yazıma yazdığı yorumu az önce okudum. Tamam bir noktayı açıklığa kavuşturalım, taciz aşağılık bir şey ve hiçbir durumda bunu mazur görülebilir görmem mümkün değil. Taksim'deki taciz olayı sırasında orada o kızların yanında ben olsam tabi ki ben de öfkeden kudururdum. Ve ordaki herkese kafa göz girişirdim. (sonra da sanırım dayağımı yerdim o ayrı) Fakat bu hiçbir şeyi açıklamaz. Ataerkiyi yaratan şey kapitalizm değil, kapitalizmin k'sı yokken tarihte erkek egemenliği vardı. Fakat ataerkiyi ayakta tutan ve sürekli besleyen şey kapitalizm. Bunun böyle olduğunu bildiğim sürece öfkemi doğru yere yöneltmem gerekiyor.

"İnsan müsvettesi" deyince aklıma geldi birden, Jonathan Neale'nin çok güzel bir kitabı vardır: Amerikan Savaşı Vietnam. Tavsiye ederim. Orada bir anektoddan bahseder. Vietnam Savaşı tüm şiddetiyle devam ederken cepheden çelişkili haberler gelmektedir. Bir kısım amerikan askeri sivillere yönelik katliamlara devam ederken, bir kısmı masum insanları öldürmeyi kahramanca reddetmektedir ve ölümü göze almak pahasına emirlere karşı gelmektedirler. Ortada iki grup asker olduğuna dair hikaye güçlenir. Cani ruhu savaşla açığa çıkmış askerlere karşı pasifist ve insancıl askerler arasındaki ayrım ne kadar da açıktır. Fakat olay sonradan anlaşılır ki, masumları öldürmeyi reddeden askerler aslında önceki gün başka bir köyü yerle bir etmiş cani ruhlu askerlerden başkası değildir.

Bu hikaye bize ne anlatıyor? Tartışalım.

Şimdi gitmeliyim, bana sınavlarda şans dileyim :)

Taksim tacizcileri: Orglar yine Elflere saldırdı!

Medya böyle başlıklar atmaya bayılıyor. Her kadının, özellikle batılı kadınların, içten içe hafifmeşrep olduğunu hergün kendileri bize söylemiyormuş gibi. Her yarışma, magazin, haber, sağlık, eğitim vs vs programında ataerkil yılışıklığı kendileri teşvik etmiyormuş gibi. Bir de utanmadan her yılbaşında namus bekçisi kesiliyorlar! Raconunuzu yerim sizin!



Saldırganlardan birisi İran asıllıymış bunu da öğreniyoruz. İran asıllı olmasının konuyla alakalı önemi ne olabilir birisi bana söylesin. Mağdurlar ise sadece "Turist". Ne uyruktan geldikleri önemli değil, beyaz ve paralı görünmeleri yeterli bu sıfatı haketmek için.

Mağdurların etrafındakilere bakın, "insan müsvettesi" denenlere bakın! Ben mi yanlış görüyorum yoksa bu insan müsvetteleri "çocuk" olabilir mi?